Tuesday, 18 February 2020

Dinos Christianopoulos

                                                          William Turner, The shipwreck

The sea takes pleasure  in shipwrecks.
It  evokes them
It covers them up.

You are the sea.
I am the shipwreck.

Dinos Christianoppulos

H θάλασσα ηδονίζεται με τα ναυάγια
τα προκαλεί
τα κουκουλώνει

είσαι η θάλασσα
είμαι το ναυάγιο

Ντίνος Χριστιανόπουλος, Μικρά Ποιήματα, Ιανός Θεσσαλονίκης

Monday, 2 December 2019

Vicky Dermani

                                                    Henri Martin, The lovers

Till when?

You the charmer of my scarlet desires
who feed my nights with hot breaths
 till when? you ask me
 and I reply:
 till the cells of universe fall apart

Vicky Dermani

Ως πότε;

Εσύ ο γητευτής των άλικων πόθων μου
που με ανάσες καυτές τις νύχτες μου θρέφεις

ως πότε; με ρωτάς
κι εγώ σου απαντώ:
μέχρι να διαλυθούν τα κύτταρα του κόσμου

Βίκυ Δερμάνη, Έρωτας κραταιός ως θάνατος

Sunday, 7 July 2019

Michalis Ganas

                                              Auguste Rodin, Pygmalion and Galatea, 1908

I form you little by little every night.
Every crack of dawn I crumble and fall with you.

I 'll never see you as a whole.
Nor will I have you. Every time 
your limbs are  freshly made and scattered.
I ve been omnipotent for your sake
 but not  a God.
What shall I do with such omnipotence 
when miracles are forbidden?

Michalis Ganas

Σε πλάθω λίγο λίγο κάθε νύχτα.
Ερχεται η μέρα και γκρεμίζομαι μαζί σου.

Ολόκληρη δεν θα σε δω ποτέ.
Ούτε θα σ' έχω. Κάθε φορά
πρωτόπλαστα τα μέλη σου και σκόρπια.
Εγινα παντοδύναμος για χάρη σου
δεν έγινα θεός.
Τι να την κάνω τόση παντοδυναμία
όταν απαγορεύεται το θαύμα.

Μιχάλης Γκανάς | Συλλογή: Παραλογή

Thursday, 4 July 2019

Dione Dimitriadou

                                 Detail of Portrait of a Woman Holding a Pencil and a Drawing by Robert Lefèvre, ca. 1808

[With a soft pencil]

With a soft pencil  sliding on a piece of paper
poems of love are written

The other, the hard one of eros,
asks for a sharp  spike
To fall violently and engrave the pages

And when the paper becomes a rag
it asks
to  write on
your very flesh

Who said that love  is just for fun?
Nor is poetry for sure.

Dione Dimitriadou


με μαλακό μολύβι
να γλιστράει στο χαρτί
γράφονται ποιήματα αγάπης

το άλλο το σκληρό του έρωτα
ζητάει κοφτερή ακίδα
βίαια να πέφτει
να χαράζει τις σελίδες

κι όταν κουρέλι γίνει το χαρτί
να γράφει πάνω σου

ποιος είπε ότι αστειεύεται ο έρωτας;
μα ουτε και η ποίηση άλλωστε

Διώνη Δημητριάδου (από τη συλλογή Ο Ευτυχισμένος Σίσυφος, 2019)

Friday, 1 February 2019

Myrsini Gana

                                   Eros, National and archeological museum of Athens (photo C. Polyzou)

Each love story

is a language.

Until you conquer

its grammar,

the exceptions,

all the irregular verbs

one of its two native speakers

has already fallen to dementia.

Myrsini Gana

Κάθε έρωτας

είναι μια γλώσσα.

Μέχρι να κατακτήσεις

τη γραμματική,

τις εξαιρέσεις,

όλα τα ανώμαλα ρήματα,

ένας από τους δυο

φυσικούς ομιλητές της

έχει παραδοθεί

στην άνοια.

Μυρσίνη Γκανά

Sunday, 7 October 2018

Michalis Ganas

                                                      Angel Zárraga (1886 - 1946), The poet

Postscript on a reading

( To Joseph Brodsky)

Oh Lord,

make me worthy of reading

more of his poems

without blunting in the least

my jealousy for seeing someone else

translating exquisitely

my silences.

And throw me to hell afterwards

or wherever they speak russian.

Michalis Ganás


        (Στον Γιόζεφ Μπρόντσκι)

αξίωσέ με να διαβάσω
και άλλα ποιήματά του
χωρίς ν’ αμβλύνεις στο ελάχιστο
τη ζήλια μου
που βλέπω κάποιον άλλο
να μεταφράζει απαράμιλλα
τις σιωπές μου.

Και ρίξε με στην Κόλαση μετά
ή οπουδήποτε μιλάνε ρώσικα.

Μιχάλης Γκανάς, Τα Μικρά, εκδόσεις Καστανιώτη, Αθήνα 2000

Wednesday, 26 September 2018

Christos Laskaris

                                                            Aurora - Jose de Madrazo y Agudo (1781-1859) 


Aurora knows nothing
when she breaks happy 
and gets stronger
and evolves into day.

of the darkness that approaches.

Christos Laskaris


Δεν ξέρει τίποτα η αυγή
όταν χαράζει ευτυχισμένη
και δυναμώνει
και σε μέρα ξετυλίγεται.

απ' το σκοτάδι που ζυγώνει.

Χρίστος Λάσκαρης

Monday, 24 September 2018

Titos Patrikios

                                              Amedeo Modigliani, The Young Apprentice


When some day you get to discover
how many more illusions you sustained
When you are made to acknowledge
all those you had never wished to admit 
when  even the last idol falls
in which you used to put your faith

only then you may get to learn
how deep they go , how dark are
the roots of every deed you took.

Titos Patrikios, apprenticeship again


Όταν φτάσεις κάποτε ν' ανακαλύψεις
πόσες ακόμα αυταπάτες συντηρούσες
όταν αναγκαστείς ν' αναγνωρίσεις
κι εκείνα που δεν ήθελες να παραδεχτείς
όταν πέσει και το τελευταίο είδωλο
που πάνω του στήριζες την πίστη σου

τότε μπορεί ν' αρχίσεις να μαθαίνεις
πόσο βαθιά πηγαίνουν, πόσο είναι σκοτεινές 
οι ρίζες της καθεμιάς σου πράξης. 

ΤΙΤΟΣ ΠΑΤΡΙΚΙΟΣ, Μαθητεία ξανά 

Thursday, 20 September 2018

Titos Patrikios

                                              Spyros Vassiliou

The problem with the pronouns

We say we and we mean I

we say you and we mean I

we say he and mean I again .

Basically only by “I”

we can comprehend

the other…

Titos Patrikios

Το πρόβλημα με τις αντωνυμίες

Λέμε εμείς και εννοούμε εγώ

λέμε εσύ και εννοούμε εγώ

λέμε αυτός και εννοούμε πάλι εγώ.

Στην ουσία μόνο με το εγώ

μπορούμε να εννοήσουμε

κάποιον άλλο.

~Τίτος Πατρίκιος

Sunday, 16 September 2018

Chryssanthie Polyzou

                               Old Centaur teased by Eros, roman copy of a classical greek original, Louvre

I was trying to hear you

by being an apprentice

to the sound of absence.

Where does all that Love go

when eyes lose sight of eyes

and lips embrace silence?

Does it become a night prayer or

a Centaur shirt to scratch

the tender flesh of the word?

Chryssanthie Polyzou , Oropedio spring summer 2018

Σ’ αφουγκραζόμουν μαθητεύοντας

στον ήχο της απουσίας.

Πού πάει αλήθεια τόσος Έρωτας

όταν τα μάτια χάνονται

και τα χείλη ασπάζονται

τη σιωπή;

Γίνεται νυχτερινή προσευχή

ή πουκάμισο Κενταύρου

χαράζοντας την τρυφερή σάρκα

της λέξης; 

Χρυσάνθη Πολύζου,  Οροπέδιο , Άνοιξη Καλοκαίρι 2018

Wednesday, 5 September 2018

Dora Kaskali

                                                    Marc Chagall, Les Amoureux - 1928

His words

You wave me·
scratching the walls of habit.
You set me free
paying as bail
topazes, moonstones, cobalt. Eye amulets.
You drag me intο your light
you, lantern of the after rain
crystal that returns my reflection clear.
You tame the scorpion
I was feeding on my arm
I lean on your sand dune
thirsty mouth and all my limbs get wet.
You make me give birth to words
I call anticipation
engulfing your spirit
I break you, pieces
of flesh, of guilt, of lust and deprivation.
I put you on, my little
eerie monster
my treasure.

Said he.

Let his poem be done.

Dora Kaskali, Somewhere to lean on, Melani 2018


Με ανεμίζεις·
τρίζεις τους τοίχους της συνήθειας.
Με αποφυλακίζεις
δίνοντας εγγύηση
τοπάζια, φεγγαρόπετρα, κοβάλτιο. Μάτια φυλακτό.
Με σέρνεις στο φως σου
φανέ του απόβροχου
κρύσταλλο που επιστρέφει το είδωλό μου καθαρό.
Εξημερώνεις το σκορπιό
που τάιζα στο μπράτσο.
Στη θίνα σου ακουμπώ
στόμα διψασμένο κι όλα τα μέλη υγραίνονται.
Μου γεννάς λέξεις
που βαφτίζω στην προσδοκία
το νόημά σου εγκολπώνοντας.
Σε σπάζω, κομμάτια
σάρκας, ενοχής, κάβλας και στέρησης.
Σε φορώ μικρή μου
απόκοσμο τέρας
θησαυρέ μου

Είπεν εκείνος.

Γενηθήτω το ποίημά του.

Δώρα Κασκάλη, Κάπου ν’ ακουμπήσεις, Μελάνι 2018

Monday, 25 June 2018

Tassos Livaditis

                                                                            Evert Collier, Still life, 1696 

And  if I have lost my life
I have lost it over things  unimportant,
a word,
a key,
a yesterday or a tomorrow.
Yet my nights always have
a scent of violet
because I remember...

Tassos Livaditis

Κι αν έχασα την ζωή μου
την έχασα για πράγματα ασήμαντα,
μια λέξη,
ένα κλειδί,
ένα χτες ή ένα αύριο.
Όμως οι νύχτες μου έχουν πάντα
ένα άρωμα βιολέτας
γιατί θυμάμαι....


Sunday, 3 June 2018

Yiannis Patilis

Kay Sage

  Even the wind
  by blowing on your body
  has become a sculptor

  Yiannis Patilis

Ως κι ο αέρας
Το κορμί σου φυσώντας
Σπούδασε γλύπτης

Γιάννης Πατίλης

Thursday, 3 May 2018

Yiannis Patilis

                                                                    Jan Van der Kooi
 I can still talk with you

Your letters were sent by the rain
and the wind!...
Whenever you knocked on my windowpane
I was getting out in the street and listened:
that you were a cloud that set off
and came to cry above my house
in the city...

Yiannis Patilis

Μπορώ ακόμα και μιλώ μαζί σου

Τα γράμματά σου τα' στελνες με τη βροχή
και τον αέρα!...
Όταν μου χτύπαες το τζάμι έβγαινα
κατέβαινα στο δρόμο κι άκουγα:
πως σύννεφο ήσουν που ξεκίνησες
κ' ήρθες να κλάψεις πάνω απ' το σπίτι μου
στην πόλη...

 Γιάννης Πατίλης,
 Μη καπνιστής σε χώρα καπνιζόντων (ποιήματα 1970-1980), εκδ. Ύψιλον, Αθήνα 1982.

Sunday, 29 April 2018

Laskaris Christos

                                                            William Turner,  A Storm (Shipwreck) 1823

The shipwreck

I catch myself from time to time
to sigh deeply 
with a sob.

 As if inside me  a shipwreck 
has stirred.

Christos Laskaris

Το ναυάγιο  

Πιάνω τον εαυτό μου πότε πότε  
να αναστενάζει, βαθιά 
με αναφιλητό. 

Σα να 'χει μέσα μου σαλέψει
κάποιο ναυάγιο. 

Χρίστος Λάσκαρης

Monday, 5 March 2018

Haris Vlavianos

                                                    Amedeo Modigliani , the apprentice


I am not an ordinary man.
I am a man in love.

I think of you  not as the one who thinks
but as the one who loves.

Haris Vlavianos


Δεν είμαι άνθρωπος κοινός.
Ένας ερωτευμένος είμαι.

Σε σκέφτομαι όχι σαν κάποιος που σκέφτεται
αλλά σαν ο ένας που αγαπάει.

Χάρης Βλαβιανός

Wednesday, 28 February 2018

Panos Kyparissis

                                                       Henri Manguin, bather seated by a cassis

The small of satisfaction

To the limits
The way they love each other
 the sea and the sky

* * *

It shines so bright
your arm at night
or is it broken moons that pass by?

* * *

Newly wed the sea
unkissed in your feet
and you mind only her depth

* * *

Seeing medusas for years
counting fevers
of your lips

How can you grow mature unkissed?

* * *

What are you saying to the wilderness
and it does not pour its shade on your face?

* * *

I slide inside
through the fresh arch of your body
silent vessel of the night
into a deep voyage of salvation
Without doubts, without shores

Panos Kyparissis, Black cotton, 2009

Μικρά της ηδονής

Στα όρια
Όπως αγαπιούνται
θάλασσα κι ουρανός

* * *

Λάμπει λευκή
η ωλένη σου τις νύχτες
ή περνούν σπασμένα τα φεγγάρια; 

* * *

Νεόνυμφη θάλασσα
αφίλιτη στα πόδια σου
και ΄συ λογαριάζεις το βυθό της

* * *

Μέδουσες έβλεπες χρόνια
και πυρετούς μετρούσες
των χειλιών σου

Πώς να ωριμάσεις αφίλητος;

* * *

Τι λες της ερημιάς 
και δε σε σκοτεινιάζει;

* * *

Γλιστρώ μέσα
από τη χλωρή αψίδα του κορμιού σου
σιωπηλό καράβι της νύχτας
σε ταξίδι βαθύ του λυτρωμού
Δίχως αμφιβολίες, δίχως ακτές 

Πάνος Κυπαρίσσης,  "Μαύρο βαμβάκι", Μελάνι, 2009

Thursday, 22 February 2018

Chryssanthie Polyzou

                                                      Pieter Bruegel the Elder - The Tower of Babel (Vienna)

        Little Bible

                                                                                "To love means to glorify"
                                                                                         Giorgos Chimonas

I was setting up my own Babel tower.
Not to touch the sky.
Just to glorify you.
But the only thing
I trully needed
was an Ark
to spare me
from your deluge.

Chryssanthie Polyzou

Μικρή Βίβλος
                                                                   "Αγαπώ σημαίνει κάνω κάποιον ένδοξο"
                                                                                              Γιώργος Χειμωνάς

Έστηνα τη δική μου Βαβέλ.
Όχι για ν' αγγίξω τον ουρανό.
Μονάχα για να σε δοξάζω.
Μα το μόνο που τελικά
ήταν μια Κιβωτός
να με σώσει
απ' το δικό σου

Χρυσάνθη Πολύζου

Friday, 16 February 2018

Dimitris Antoniou

   Antonio Guzman Capel, flores y otros objetos

You are going to suffer again
playing with poetry;
it's like a medicine:
you should know the dosage,
to find the cure for poison.

Dimitris Antoniou

Θα πάθεις πάλι
με ποίηση παίζοντας˙
είν' σαν φάρμακο:
πρέπει δόση να ξέρεις,
στη γιατρειά από φαρμάκι.

Δημήτρης Αντωνίου,  Τάνκα

Wednesday, 7 February 2018

Nassos Vagenas

                                Sofonisba Anguissola, the chess game, 1555

 How can I beat you.

You set the rules. And you take

all of my soldiers one by one.You surround

my towers. My knights are scared

and wander around at a loss.

But how could I beat you. My 

very queen is fooling around.

She keeps betraying me among the weeds

with your soldiers and bishops.

Nassos Vagenas

Πώς να σε κερδίσω.

Με παίζεις όπως θέλεις. Και μου παίρνεις 

έναν-έναν τους στρατιώτες. Μου κυκλώνεις .

τους πύργους. Τ’ άλογά μου έχουν τρομάξει

και τριγυρνούν εδώ κι εκεί χαμένα.

Μα πώς να σε κερδίσω. Που ακόμα 

κι αυτή η βασίλισσά μου ξεπορτίζει. 

Και με προδίνει αδιάκοπα μέσα στα χόρτα 

με τους στρατιώτες και τους αξιωματικούς σου.

Νάσος Βαγενάς

Thursday, 25 January 2018

Hector Kaknavatos

                                                       Chryssanthie Polyzou, summer in Scopelos, 2018

Little sparrow
tell her if you see her
she made of me a cicada
that has never taken joy out of fire
nor of the glow of the wells
of the silence of the split figs 
or the seduced bluish purple sea
the startled noon
tell her
she made of me a voiceless cicada.

Hector Kaknavatos

αν τηνε δεις ναν της το πεις
που μ’ έκανε τζιτζίκι
που όμως δεν την χάρηκε την πυρκαϊά
των πηγαδιών τη λάμψη
των σχισμένων σύκων τη σιωπή
το μαυλισμένο μπλάβο πέλαγο
το σαστισμένο μεσημέρι
ναν της το είπεις που
άχορδο μ’ έκανε τζιτζίκι.

Έκτωρ Κακναβάτος

Tuesday, 2 January 2018

Hector Kaknavatos

                                                       Frantisek Kupka, Le tourbillon, 1924

Of love

I belong to the storm
That's why I love you
I belong to the whirlwind
That's why I love you
It's within  me that you are the vortex
It's  you who broke the shaft
That was keeping the order
And all became war cries
Victorious frantic vowels
That's why I love you.

Hector Kaknavatos

Του έρωτα

Εγώ είμαι της θύελλας
Γι’ αυτό σ’ αγαπώ
Είμαι της λαίλαπας
Γι’ αυτό σ’ αγαπώ
Είναι που εντός μου είσαι η δίνη
Είναι που έσπασες τον άξονα
Που κράταγε την τάξη
Κι όλα γίναν ιαχές
Νικηφόρα έξαλλα φωνήεντα
Γι’ αυτό σ’ αγαπώ.

Έκτωρ Κακναβάτος

Friday, 22 December 2017

Panos Kyparissis

                                                     Michelle Torrez,Ways of Sitting II


You come to consume me
knowning I am so thirsty for you
like a faun glass of water
traps the sunlight in its scarcity

You come
as you came for the first time
eyelids closed
wasting ineffable beauty
in front of my timid eyes

I choose with certainty the absolute
to encounter
and with the very certainty to fail

Despite the anabolics for the pain
I choose my hearing unguarded
to your clothes' return

With all the wounds to strike me
with those I shall withdraw.

Panos Kyparissis, 2015


Έρχεσαι να με ξοδέψεις
ξέροντας πως σε διψώ
όπως φαύνο ποτήρι νερό
παγιδεύει στο λίγο του τον ήλιο

όπως ήρθες την πρώτη σου φορά
με βλέφαρα κλειστά
σπαταλώντας άφατη ομορφιά
στην άτολμη ματιά μου

Διαλέγω με βεβαιότητα τ' απόλυτο
να μετρηθώ
και με την ίδια ν' αποτύχω

Παρά του πόνου τ' αναβολικά
προτιμώ αφύλακτη την ακοή
στων ρούχων σου το γυρισμό

Μ' όσες πληγές με βρουν
μ' αυτές θ' αποχωρήσω

ΠΑΝΟΣ ΚΥΠΑΡΙΣΣΗΣ, Σκύβοντας ουρανέ, Γαβριηλίδης 2015

Wednesday, 15 November 2017

Chryssanthie Polyzou

                                                     Pavlos Samios , greek romance             

En français

I wish your french and my french were perfect
cause only in this language
my complaint would have 
the sound of a raindrop 
the colour of sadness
the scent of an absence 
in a most precise, precious way

Chryssanthie Polyzou

En français

Μακάρι οι δυο μας να μιλούσαμε μονάχα γαλλικά
γιατί μόνο  στη γλώσσα αυτή
το παράπονό μου θα είχε τον ήχο της βροχής
το χρώμα της θλίψης 
το άρωμα της απουσίας
δοσμένο με τον πιο ακριβή, πολύτιμο τρόπο

Χρυσάνθη Πολύζου

Thursday, 2 November 2017

Menelaos Lountemis

Nikiforos Lytras, The Waiting (1895-1900)


I am waiting for you. Don't ask why. 
Don't ask why somebody waits 
Who has nothing to wait for
But he still waits. 

Because if he stops waiting
It is as if he stops seeing
As if he stops looking at the sky
He stops hoping
He stops being alive.

It's unbearable... It's bitter
To reach slowly to the shore
Without being a castaway
 Nor a savior
 Just a wreck.

Menelaos Lountemis



Σε περιμένω. Μη ρωτάς γιατί. 
Μη ρωτάς γιατί περιμένει κείνος  
Που δεν έχει τι να περιμένει 
Κι όμως περιμένει. 

Γιατί σαν πάψει να περιμένει
Είναι σα να παύει να βλέπει
Σα να παύει να κοιτά τον ουρανό
Να παύει να ελπίζει
Σα να παύει να ζεί.

Αβάσταχτο είναι...Πικρό είναι
Να σιμώνεις αργά στ'ακρογιάλι
Χωρίς να είσαι ναυαγός
Ούτε σωτήρας
Παρά ναυάγιο.

Μενέλαος Λουντέμης

Thursday, 26 October 2017

Maria Laina

Fernand Khnopff - Un Rideau Bleu - 1909


If I ever die,

don't you ever believe that my love for you is finished:

think that it will wait for you,

in other senses describing your beauty.

Maria Laina , Hereafter,1970


Αν κάποτε πεθάνω,
μην πιστέψεις ποτέ πως η αγάπη μου τελείωσε: 
σκέψου πως θα σε περιμένει,
σ' άλλες αισθήσεις περιγράφοντας την ομορφιά σου.

Μαρία Λαϊνά, «Δ΄ Θριαμβικό», Επέκεινα (1970)

Sunday, 13 August 2017

Vyron Leontaris

                                                                  Anna Aden, Sofia

(...)  From one loneliness to another we pass - that 's all,
we leave the hands we used to hold till now
(without even knowing they had abandoned us
years before)
asking for other hands meant to abandon us too
 -- What kind of hands are they supposed to be?

At least  that kind of loneliness you were used to
You already knew the walls, the corners, not to stumble in the darkness
You knew how not to fall upon the wounds of others
You knew the steps of "nobody"
And the  howling of desire dragging  in your guts.
At least you knew that kind of loneliness
why are you after another?

Vyron Leontaris, Maria by the window

“… Από μια μοναξιά σ’ άλλη περνάμε – αυτό είναι όλο,
αφήνουμε τα χέρια που κρατούσαμε ως τώρα
(χωρίς να μάθουμε ποτέ μας πως μας είχαν χρόνια πριν
ζητώντας άλλα χέρια που κι αυτά θα μας εγκαταλείψουν
– μα τι χέρια να ‘ναι αυτά;

Τουλάχιστον αυτή τη μοναξιά την είχες συνηθίσει,
ήξερες πια τους τοίχους, τις γωνιές, να μη σκοντάφτεις στο
ήξερες να μην πέφτεις πάνω στις πληγές των άλλων
γνώριζες τα βήματα του «κανείς…»
και το συρτό αλύχτημα της επιθυμίας στα σωθικά σου.
Τουλάχιστον αυτή τη μοναξιά την ήξερες,
γιατί γυρεύεις άλλη; (…)

Βύρων Λεοντάρης
απόσπασμα από το: Η Μαρία στο παράθυρο

Monday, 10 July 2017

Haris Vlavianos

                                                   Joaquin Sorolla y Bastida - Beach


You are driven to a deserted beach
All the way your eyes
are blindfolded in a white handkerchief.
You finally unfold them
and you see the sea
spreading peacefully
to the end of the horizon.
You suddenly close them
and you are laying
on a rock,
gazing bewildered
the starry sky.
You open them again
and in front of you
unfolds a plain
sown with daises
You lean and pick one randomly
Its petals form
 - what else ?
 your name.

Haris Vlavianos


Σε οδηγούν σε μια ερημική παραλία.
Σ’ όλη τη διαδρομή τα μάτια σου
είναι δεμένα με λευκό μαντήλι.
Το λύνεις επιτέλους.
και βλέπεις τη θάλασσα
ν’ απλώνεται γαλήνια
ως τα βάθη του ορίζοντα.
Τα κλείνεις και ξαφνικά
βρίσκεσαι ξαπλωμένος
πάνω σ’ έναν βράχο,
να κοιτάς έκθαμβος
τον έναστρο ουρανό.
Τ' ανοίγεις πάλι
και μπροστά σου
ξετυλίγεται ένα λιβάδι
σπαρμένο με μαργαρίτες.
Σκύβεις και κόβεις μία στην τύχη.
Τα πέταλά της σχηματίζουν
- τι άλλο;
τ’ όνομά σου.


Tuesday, 27 June 2017

Hector Kaknavatos

                                        Paul Klee - Self-portrait full face, resting head in hand

Of  Love

Oh you fool you never knew

that I was made of glass

that I would break into shivers

before you  even touched me

Hector Kaknavatos

Του Έρωτα

Άμοιρη δεν το ‘ξερες

Που ήμουνα γυάλινος

Πως θα γινόμουν θρύψαλα

Πριν καν με αγγίσεις.

Έκτωρ Κακναβάτος

Monday, 19 June 2017

Yiannis Efstathiadis

                                                                 An Orchard in Spring - Claude Monet, 1886

Don't send your love by post

send it by a migratory bird

so that it can return every spring.

Yiannis Efstathiadis

Μη στείλεις με ταχυδρόμο τον έρωτά σου

στείλ' τον μ' αποδημητικό πουλί 

για να ξαναγυρίζει κάθε άνοιξη.

Γιάννης Ευσταθιάδης