Sunday, 27 November 2016

Georgia Triantafyllidou

                                                      Edvard Munch , Despair, 1892 

From love

The world is full of hungry hearts.
So hungry
like dogs left forgotten on empty properties
neglected to be fed by their masters.
Hunger darkens the hearts
drives them wild in the night
and if a passer-by  happens to slow down
to reach out his hand through the bars
the hearts then rush
and this very hand from the side of the heart
even before it senses the pain
they tear it apart.

Georgia Triantafyllidou, A right to expectation (2008)

Από αγάπη

Γέμισε ο τόπος πεινασμένες καρδιές.
Τόσο πεινασμένες
σαν τα σκυλιά που τα ξεχνούν σ' άδεια οικόπεδα
και αμελούν τ' αφεντικά να τα ταΐσουν.
Η πείνα μαυρίζει τις καρδιές
τις αγριεύει μες στη νύχτα
κι αν τύχει κάποιος να κοντοσταθεί
μέσ' απ' τα κάγκελα το χέρι του ν' απλώσει
ορμούνε τότε οι καρδιές
κι αυτό το χέρι απ' το μέρος τής καρδιάς
προτού καλά καλά νιώσει τον πόνο
το ξεσκίζουν.

Γεωργία Τριανταφυλλίδου, Δικαίωμα προσδοκίας (2008) 

Thursday, 24 November 2016

E. Ch. Gonatas

                                                     Max Ernst , Self Portrait, Köln 1909

The scar

The injury heals,
its lips mingle like crimpson curtains
and years after  a mark lingers in its place
a rosy scar he bows and kisses.

They all love their wounds
They hide them behind  beautiful unwrinkled cloths,
but they know on which part of their body  they flourished,
withered, ate skin and flesh of their own.

That is why they love them
and  in times of solitude, when no one sees them,
they  bow and kiss them in adoration
their deep, dark wounds.

E . Ch. Gonatas

Η ουλή

Η πληγή θρέφει, 
τα χείλη της σμίγουν αργά σαν αυλαία βυσσινιά 
κι ύστερα από χρόνους στη θέση της μένει ένα σημάδι,  
μια ρόδινη ουλή που σκύβει και τη φιλάει.

Όλοι αγαπούν τα τραύματά τους.
Τα κρύβουν με ωραία ατσαλάκωτα υφάσματα,
ξέρουν όμως σε ποια μεριά του κορμιού τους άνθισαν,
μαράθηκαν, έφαγαν δέρμα και κρέας δικό τους.

Γι’ αυτό τ’ αγαπούν και,
σε ώρες μοναξιάς που κανείς δεν τους βλέπει,
σκύβουν και με λατρεία τα φιλούν
τα βαθιά, σκοτεινά τραύματά τους.

Ε. Χ. Γονατάς 

Saturday, 19 November 2016

Tassos Porfyris

                                            George Hendrik Breitner - Nude, ca. 1887


                                                                "Only through sorrow" 
                                                                       V. Leontaris

Only because I miss you I write you poetry
Only for that
Because deprivation is a bad consultant
It looks for accomplices
It browses books ruminates events with drowsy eyes
It ravages the last memories  invents ways for us to
Exist away from you while your absence cannot be endured and
By the way
Which verse can bear your look or your lips
even if we don't
Say about your fingers where your little soul barrows and
Trembles for us not to get lost
Which poem takes our breath away as the sight
of your body
Tell me which.


                                                        «Μόνον δια της λύπης ...»
                                                                     Β. Λεοντάρης                 

Μόνον διατί μου λείπεις κάθομαι και σου γράφω ποιήματα
Διότι η στέρηση είναι κακός σύμβουλος
ψάχνει για συνεργούς
Ξεφυλλίζει βιβλία μηρυκάζει γεγονότα με νυσταλέο βλέμμα
Ρημάζει τις τελευταίες αναμνήσεις εφευρίσκει τρόπους να
Υπάρξουμε μακριά σου ενώ δεν αντέχεται η απουσία κι εδώ                    
Που τα λέμε
Ποιος στίχος αντέχει το βλέμμα σου ή τα χείλη σου
κι ας μην
Πούμε για τα δάχτυλα όπου καταφεύγει η ψυχούλα σου και
Τρέμει μην χαθούμε
Ποιο ποίημα μας κόβει την ανάσα όπως η θέα
του κορμιού σου
Πες μου ποιο.

Τάσος Πορφύρης, από τη συλλογή Σώμα Κινδύνου, 2004

Συγκεντρωτική έκδοση Νεμέρτσκα Ποιήματα (1961-2011), 2013

Monday, 14 November 2016

Yiannis Ritsos

                                                       Claude Monet , rue Montorgueil in Paris

And you to be away

Think of life taking its own way
And you to be away,
Springs to come
with many windows wide open,
And you to be away,
Girls to arrive at the benches of the garden
in coloured dresses,
And you to be away,
Youngsters swimmimg at noon,
And you to be away,
A tree in bloom bending into the water,
Many flags waving at the balconies,
And you to be away,

Yiannis Ritsos

Και εσύ να λείπεις

Σκέψου η ζωή να τραβάει το δρόμο της,
Και εσύ να λείπεις,
Να’ ρχονται οι Άνοιξες
με πολλά διάπλατα παράθυρα,
Και εσύ να λείπεις,
Να’ ρχονται τα κορίτσια στα παγκάκια του
με χρωματιστά φορέματα,
Και εσύ να λείπεις,
Οι νέοι να κολυμπάνε το μεσημέρι,
Και εσύ να λείπεις,
Ένα ανθισμένο δέντρο να σκύβει στο νερό,
Πολλές σημαίες ν’ ανεμίζουν στα μπαλκόνια,
Και εσύ να λείπεις,

Yiannis Ritsos

Friday, 4 November 2016

Nikos Dimou

                                                        Fernando Botero, Indigo lovers

No matter what , one day we 'll drive apart,
of love, of death, of time.
I d like us though to part together.
Not apart.

Nikos Dimou, No matter what

Έτσι κι αλλιώς, μια μέρα θα χωρίσουμε,
από έρωτα, από θάνατο, από χρόνο.
Θα ’θελα όμως να χωρίσουμε μαζί.
Όχι χώρια.

Νίκος Δήμου, Έτσι κι αλλιώς, "Ολιγόστιχα"