Meskos Markos

                                                                      Alphonse Osbert , lyric poetry

Every poem begins with a title (if any).

The authentic poem has its before and its after for sure.

The present is claimed by  a bunch of suitors.


Markos Meskos, Advocacy of Poetry, 2015

{    {   {    {  {    

Kάθε ποίημα ξεκινάει από τον τίτλο (εάν έχει).

Το αυθεντικό ποίημα έχει το πριν και το μετά σίγουρα.

Το σήμερα διεκδικείται από ένα σωρό μνηστήρες.


Μάρκος Μέσκος, Συνηγορία Ποιήσεως , Εκδ. Κίχλη 2015

Angeliki Lalou

                                     Photo A. Lalou

Every night

I throw my heart to the sea

every dawn

I find it on the sand

a stone

washed ashore by the wave

I clean it from the seeweeds

I wash it from the seasalt

I engrave stories on top

and carry it for a while

in my pockets 

since you refused it

and gave it back to me

till it gets dark again

to throw it back to the sea

a recurrent sacrifice

with the hope it's all over one day

and my offer is accepted

by keeping my heart

in your seabottom

among seashells

and other human wrecks

 

Angeliki Lalou

 

 

z    z    z    z

 

 

Κάθε βράδυ

ρίχνω την καρδιά μου

στη θάλασσα

κάθε αυγή

τη βρίσκω στην άμμο

πέτρα που το κύμα

την ξέβρασε

την καθαρίζω από τα φύκια

την πλένω από το αλάτι

σκαλίζω πάνω της ιστορίες

για λίγες ώρες την κουβαλάω

στις τσέπες

από τότε που την αρνήθηκες

και μου την έδωσες πίσω

ώσπου να βραδιάσει ξανά

και να τη ρίξω πάλι στη θάλασσα

μια επαναλαμβανόμενη θυσία

με την ελπίδα να τελειώσει κάποτε

και να δεχτείς την προσφορά μου

κρατώντας την καρδιά μου στο βυθό σου

ανάμεσα σε κοχύλια 

και άλλα ανθρώπινα ναυάγια

 

Αγγελική   Λάλου

 

 

Charalambos Giannakopoulos

                                                                               Christos Bokoros , the essentials

In Eumaeus's hut

 

It's so nice over here, said Ulysses
drinking his sweet wine
eating the meat
offered by Eumaeus,


let it never be over that moment
when we sit and tell stories,
half false  half true,
and outside our door the dogs lay in the sun.

Charalambos Giannakopoulos (Letters to a very young poet)

Στην καλύβα του Εύμαιου 

Καλά είναι εδώ, είπε ο Οδυσσέας 
πίνοντας το γλυκό κρασί 
και τρώγοντας το κρέας  
που του πρόσφερε ο Εύμαιος, 


ποτέ να μην τελειώσει αυτή η στιγμή
που καθόμαστε και λέμε ιστορίες,
μισοψεύτικες μισοαληθινές, 
κι έξω απ' την πόρτα λιάζονται τα σκυλιά. 


Χαράλαμπος Γιαννακόπουλος  (Γράμματα σ' έναν πολύ νέο ποιητή ,εκδ. Πόλις).

Manolis Anagnostakis, chess

 

                                                                                           photo,   René Maltête

The chess

Come on let's play...

I 'll offer you my queen.

(She was once my favourite.

I have no favourite anymore)

I'll offer you my rooks

(I no longer shoot at my friends

they have  already been dead before me)

This king has never been mine.

And after all what shall I do with all these soldiers?

(They are moving forward, blind ,without even  a dream)

Everything, even my knights I will give you

I 'll only keep this crazy bishop

who knows how to cross only in one colour

striding from one end to the other

laughing in front of so many armours of yours

suddenly striking your lines

agitating your solid factions.


And this game has no ending.


Manolis Anagnostakis


Το Σκάκι

Έλα να παίξουμε.
Θα σου χαρίσω τη βασίλισσά μου.
( Ήταν για μένα μια φορά η αγαπημένη.
Τώρα δεν έχω πιά αγαπημένη )

Θα σου χαρίσω τους πύργους μου
( Τώρα πιά δεν πυροβολώ τους φίλους μου
Έχουν πεθάνει καιρό πριν από μένα )

Κι ο βασιλιάς αυτός δεν ήτανε ποτέ δικός μου.
Κι ύστερα τόσους στρατιώτες τι τους θέλω;
( Τραβάνε μπρός, τυφλοί, χωρίς καν όνειρα )

Όλα , και τα άλογά μου θα στα δώσω.
Μονάχα ετούτον τον τρελό μου θα κρατήσω.
Που ξέρει μόνο σ ένα χρώμα να πηγαίνει

Δρασκελώντας τη μια άκρη ως την άλλη
Γελώντας μπρός στις τόσες πανοπλίες σου
Μπαίνοντας μέσα στις γραμμές σου ξαφνικά
Αναστατώνοντας τις στέρεες παρατάξεις.


Κι αυτή δεν έχει τέλος η παρτίδα.


Μανόλης Αναγνωστάκης (1925-2005)

Thomas Ioannou

 

                                               Pablo Picasso, embrace, 1900

FIRST AID



I know, there will be no antidote
To the venom of existence
Poisoned we 'll  depart 
From this world' s  exile
So will our kisses turn bitter one day
It 's when our words
Spread their ink
On the mucosa of the night
But come let 's embrace tonight
Love is always on call
It does not save lives
But it knows how to give first aid
At least  a basic wound treatment



Thomas Ioannou, 15 Ippokratous st. , 2011







ΠΡΩΤΕΣ ΒΟΗΘΕΙΕΣ

Ξέρω, δε θα βρεθεί αντίδοτο
Στο δηλητήριο της ύπαρξης
Φαρμακωμένοι θα φεύγουμε
Από την ξενιτειά του κόσμου

Έτσι και τα φιλιά μας πικρίζουν κάποτε
Είναι τότε που τα λόγια μας
Σταλάζουν τη μελάνη τους
Στους βλεννογόνους της νύχτας

Μα έλα να αγκαλιαστούμε απόψε
Εφημερεύει πάντοτε η αγάπη

Δε σώζει ζωές
Ξέρει όμως να δίνει τις πρώτες βοήθειες
Έστω μια απλή περιποίηση τραυμάτων

 

Θωμάς Ιωάννου

(Από τη συλλογή «Ιπποκράτους 15», Σαιξπηρικόν, 2011)

Katerina Gogou

                 Canova, sleeping Endymion

Poem

Let us go, my beauty

where the crack of dawn on the peaks becomes  pale blue and  rose

let us go  where naked girls

galloping on wild horses

get their hair waving

and entangled

with peach blossoms and red stars. 

There

at the edge of the cherry branch

the ivory prince has fallen asleep

and sees you in his dream...

 

Katerina Gogou , My name is Odessey, Poems

v  v  v  v  v

 

Ποίημα

 

Πάμε, όμορφή μου

εκεί που χαράζει στις κορυφές αχνογαλάζιο ροζ

πάμε εκεί όπου κορίτσια γυμνά

απάνω σ'άγρια άλογα καλπάζοντας

τα μαλλιά τους ανεμίζουνε

και πάνω τους σκαλώνουνε

άνθια ροδακινιάς και κόκκινα αστέρια.

Εκεί

στην άκρη του κλαδιού της κερασιάς

ο φιλντισένιος πρίγκιπας αποκοιμήθηκε

Και βλέπει εσένα στ'όνειρό του....

Κατερίνα Γώγου (απόσπασμα από το "Με λένε Οδύσσεια",Τώρα να δούμε εσείς τι θα κάνετε, Καστανιώτης) 

Amalia Tsaknia

                                                            Giorgio De Chirico, the Enigma of the Hour

I  have no need for clocks.
Through your shadow I can measure  time
precisely.
 
Amalia Tsaknia
 

{     {    {     {     

Δεν έχω ανάγκη τα ρολόγια.
Από τον ίσκιο σου βρίσκω τις ώρες
με ακρίβεια.
 
 
Αμαλία Τσακνιά

Polyzou Chryssanthie

                                                                     Auguste Rodin , Thought

Inquiry

And if as you say there is no God
who shall I thank
for your existence?


Chryssa Polyzou

{    {   {    {  {    

Απορία

Κι αν όπως λες  δεν υπάρχει Θεός
ποιον  να ευχαριστήσω
που υπάρχεις;


Χρυσάνθη Πολύζου,περ. Εμβόλιμον, 2015

Kiki Dimoula, The plural

Christos Bokoros

The plural

 

Love
noun common
but substantive
in singular.
Gender
neither masculine  nor feminine,
gender defenseless.
In plural
defenseless loves.

Fear
common noun
in the beginning in singular
and then in plural:
Fears
The fears
of everything
from now on.

Memory

proper noun of sorrows,
in singular
only in singular
and indeclinable.
Memory, memory,  memory.

Night
common noun ,
gender feminine,
in singular.
In plural
nights.
The nights from now on.

 

 

Kiki Dimoula , "the little of the world", 1971

 

{    {   {    {  {    

Πληθυντικός αριθμός

 
Ο έρωτας,
όνομα ουσιαστικόν
πολύ ουσιαστικόν,
ενικού αριθμού,
γένους ούτε θηλυκού ούτε αρσενικού,
γένους ανυπεράσπιστου.
Πληθυντικός αριθμός
οι ανυπεράσπιστοι έρωτες.
 
Ο φόβος,
όνομα ουσιαστικόν,
στην αρχή ενικός αριθμός
και μετά πληθυντικός:
οι φόβοι.
Οι φόβοι
για όλα από δω και πέρα.
 
Η μνήμη,
κύριο όνομα των θλίψεων,
ενικού αριθμού,
μόνον ενικού αριθμού
και άκλιτη.
Η μνήμη, η μνήμη, η μνήμη.
 
Η νύχτα,
όνομα ουσιαστικόν, γένους θηλυκού,
ενικός αριθμός.
Πληθυντικός αριθμός
οι νύχτες.
Οι νύχτες από δω και πέρα.
 
Κική Δημουλά , "Το λίγο του κόσμου", 1971
 

Aris Alexandrou

                                           Maria Ktistopoulou

Exercise
 
Try , keep exercising.
Look even the sea keeps stirring
sky and seaweeds
striving to find its proper colour.


Aris Alexandrou
 
 

z    z    z    z

Γύμνασμα

Δοκίμαζε, συνέχιζε τα γυμνάσματά σου.
Κοίτα που κ’ η θάλασσα ανακατεύει συνεχώς
ουρανό και φύκια
πασχίζοντας να βρει το σωστό της χρώμα.
 
 
Άρης Αλεξάνδρου

Giorgis Manoussakis, Madadayo

                                                        From the film "Madadayo" by Akira Kurosawa

                                                                                                “It takes life to love life.”

                                                                                                      Edgar Lee Masters 

Madadayo (not yet)

No, I 'm not ready yet

I may never be

as long as the scent

of  jasmine remains

in the garden outside

the swallows on the telephone wires.

As long as the slanting  rain hits the windowpane

and the sea wave is foaming.

As long as the orange imitates

the roundness of the earth and the bee

embraces each and every flower.

As long as my sight discovers unknown land

in the pages of a book uncut

and my  hearing ecstatically follows

the trills  of an unseen violin.

As long as I  get my daily share

of the treasures of the world.

Giorgis Manoussakis

                                                                                                                                               Χρειάζεται ένας βίος ολάκερος

                                                                                                                                               για ν' αγαπήσει κανείς τη ζωή

Edgar Lee Masters

Ματαντάγιο (όχι ακόμα)

Όχι, δεν ειμ' ακόμη έτοιμος
δε θα 'μαι ίσως ποτέ

όσο υπάρχει το άρωμα
του γιασεμιού έξω στον κήπο
τα χελιδόνια στα σύρματα του τηλεφώνου.
Όσο θα πέφτει η βροχή λοξά στο τζάμι
και θ' αφρίζει το κύμα της θάλασσας.
Όσο το πορτοκάλι θα μιμείται
τη σφαιρικότητα της γης κι η μέλισσα
θ' ασπάζεται όλα τα λουλούδια στη σειρά.

Όσο η ματιά θ' ανακαλύπτει άγνωστη γη
στις σελίδες ενός άκοπου βιβλίου
κι η ακοή θ' ακολουθεί εκστατική
τις τρίλιες κάποιου αθώρητου βιολιού.       

Όσο θα παίρνω καθημερινά
το μερτικό μου από τους θησαυρούς του κόσμου.

Γιώργης Μανουσάκης

Fortouni Julia

 

Iakovos Rizos, Athenian evening (on the terrace), 1897 

 

 

It' s always the words

 

No music 

ever could

ever would

 

it bleeds inside

like a thorn

like a startle

 

midday

a swan

a velvet look

a butterfly

 

it 's always the words

your words

 

 

Julia Fortouni, Bite of writing, Mandragoras  2015

 

 

 

Πάντα οι λέξεις

 

καμιά μουσική

δεν μπόρεσε

δεν θα μπορέσει

 

αιμορραγεί μέσα

σαν αγκάθι

σαν ξάφνιασμα

 

το απομεσήμερο

ένας κύκνος

ένα βελούδινο βλέμμα

πεταλούδα

 

πάντα οι λέξεις

οι λέξεις σου

 

 

Τζούλια Φορτούνη, Δήγμα Γραφής, Μανδραγόρας 2015

Katerina Anghelaki-Rooke

 

                                            Alexandre Cabanel, fallen angel

  

Love the cruel despair

Morning digging again
the holes of its tasks
hung above
every ending
strips with the flies of our sensitivity
stuck upon them
those finest insects of our inner decay.
But Love is the cruelest despair
it does not contain its ending
like all comforting things
in nature.
It survives before redemption
as if redemption never existed
as if ending was only
the beginning of sorrow...
Oh! I can do nothing anymore
to raise the breeze
of my existence
only by admiring the flawless
geometry of invisible time
waiting for you to pass through
I come to an  impetuous   death
beside you
and I call it light
the black wing that touches me.
 

Katherina Anghelaki Rooke

z    z    z    z

 Έρωτας η σκληρή απελπισία

Το πρωινό ανοίγει πάλι
τους λάκκους των έργων του
από πάνω κρέμεται
το κάθε τέλος
λουρίδες με κολλημένες
τις μύγες της ευαισθησίας μας
τα λεπτότατα αυτά έντομα
της εσωτερικής φθοράς μας.
Αλλά ο έρωτας είναι
η πιο σκληρή απελπισία
δεν περιέχει το τέλος του
σαν όλα τα παρήγορα πράγματα
της φύσης
διαβιώνει πριν από τη λύτρωση
σαν λύτρωση να μην υπήρχε
και τέλος να ΄ταν μόνο
της αρχής η οδύνη ...
Α! τίποτα δεν κάνω πια
να σηκωθεί ξανά
το αεράκι της ύπαρξής μου
μόνο θαυμάζοντας τη σωστή
γεωμετρία του αόρατου χρόνου
που μέσα του σε περιμένει να περάσεις
έρχομαι σε έναν παράφορο θάνατο
κοντά σου
κι αποκαλώ φως
το μαύρο φτερό που με αγγίζει.
 
Κατερίνα Αγγελάκη- Ρουκ

Dinos Christianopoulos

Yiannis Tsarouchis, male nude before mirrors 1951

 

so strange the lollipop of your body
it doesn't melt , I do

Dinos Christianopoulos

v   v    v    v 

παράξενο το γλειφιτζούρι του κορμιού σου
αντί να λιώσει εκείνο, λιώνω εγώ

Ντίνος Χριστιανόπουλος, Ποιήματα , Εκδ. Διαγώνιος,1998

Vyron Leontaris

     Marc Chagal, Lovers in pink

                                                                                    

I wish we were to meet
outside myself
outside yourself
'cause time goes by
and I get dark

Vyron Leontaris

{    {   {    {  {    

Ας ήταν να βρεθούμε
έξω από μένα
έξω από σένα
γιατί περνάει η ώρα
και βραδιάζω

Βύρων Λεοντάρης