Titos Patrikios

                                   Egon Schiele,1914

Healing

Wish it or not

most of the wounds were healed as time went by.
And who 's  to see the way they crawl
silently , under the skin
like inner spiders...

Titos Patrikios, Disputes

e   f   h   h

Επούλωση

Το θέλεις δεν το θέλεις
κλείσαν με τον καιρό πολλές πληγές.
Και ποιος να δει πώς σέρνονται
βουβά, κάτω από το δέρμα
σαν εσωτερικές αράχνες...

Τίτος Πατρίκιος, Αντιδικίες

Titos Patrikios

                                                                  Giorgio de Chirico, Melanconia

  ORDEAL

 

 

And as for you,

 

with all what we have passed together

 

nothing inside you has been crippled

 

don't be too proud.

 

Maybe you had nothing to put at stake.

 

 

Titos Patrikios, Disputes

 

z    z    z    z

 

 

ΔΟΚΙΜΑΣΙΑ

 

Και σένα, αν με τα τόσα που περάσαμε

τίποτα μέσα σου δε σακατεύτηκε,

μην πολυκαμαρώνεις.

Ίσως

δεν είχες τίποτε να διακινδυνεύσεις.

 

 

Τίτος Πατρίκιος , Αντιδικίες

 

 

Aris Alexandrou

                                                           Kazimir Malevich, The knifegrinder, 1912

The knife

As the steel takes time to become a sharp and useful knife
so do the words they take time to get sharpened  into speech
In the meantime
while  working on the grinder
be careful not to be carried away
                                                    not to get arrogant
by the bright sequence of the sparks.
Just mind the knife.

Aris Alexandrou, Straightness of roads, 1959

v  v  v  v 

Το μαχαίρι

Όπως αργεί τʼ ατσάλι να γίνει κοφτερό και χρήσιμο μαχαίρι
έτσι αργούν κʼ οι λέξεις νʼ ακονιστούν σε λόγο.
Στο μεταξύ 
όσο δουλεύεις στον τροχό
πρόσεχε μην παρασυρθείς
                                           μην ξιπαστείς 
απ΄ την λαμπρή αλληλουχία των σπινθήρων.
Σκοπός σου εσένα το μαχαίρι.

Άρης Αλεξάνδρου , Ευθύτης οδών, 1959

Miltos Sachtouris

                                                                                                  Panayiotis Beldekos

the wake

They are all asleep

I stay awake

I pass on  a gold  thread

silver moons

and wait till it gets dawn

for  a new man 

to be born

in my heart

so frozen

by wild ghosts

and all that dark bitterness.

Miltos Sachtouris, The clocks turned upside down, 1998

z    z    z    z

   Η ΑΓΡΥΠΝΙΑ

Όλοι κοιμούνται

κι εγώ ξαγρυπνώ

περνώ σε χρυσή κλωστή
ασημένια φεγγάρια
και περιμένω να ξημερώσει
για να γεννηθεί
ένας νέος άνθρωπος
μέσ᾿ στην καρδιά μου
την παγωμένη
από άγρια φαντάσματα
και τόση μαύρη πίκρα.

ΜΙΛΤΟΣ ΣΑΧΤΟΥΡΗΣ , Ανάποδα γυρίσαν τα ρολόγια (1998)

Charalambos Giannakopoulos

                                                   Robert Doisneau, Le Baiser de l'Hotel de Ville , Paris 1950

 

 

Come on let's live our love

so the whole world

will take us for crazy.


Charalambos Giannakopoulos

  —   —  —  — 

Έλα να ζήσουμε τον έρωτά μας

έτσι που ο κόσμος όλος

να μας πάρει για τρελούς.
 

Χαράλαμπος Γιαννακόπουλος

Nikos Alexis Aslanoglou

 

                                                                  Abbott Fuller Graves, On the deck

 Let us suppose...

Let us suppose that all went well
that we travelled together and the city glowed
and the deck was filled with music
and the sea was ours and the land
was flowery like an orchard in bloom
let us suppose we travelled infinitely
and your love welled in your eyes-

No need to talk , no remedy can be of use
no change in blood can last.

Nikos Alexis Aslanoglou

v  v  v  v  v

Κι αν υποθέσουμε...

Κι αν υποθέσουμε πως όλα έρχονταν καλά 
και ταξιδεύαμε μαζί κι η πόλη έφεγγε   
και το κατάστρωμα πλημμύριζε στη μουσική 
κι η θάλασσα ήταν δική μας κι η στεριά  
λουλούδιαζε σαν ανθισμένο περιβόλι 
αν υποθέσουμε πως ταξιδεύαμε παντοτινά
κι η αγάπη σου ανάβλυζε μέσα στα μάτια -

Τι κουβεντιάζουμε, κανένα γιατρικό δεν ωφελεί 
καμιά αλλαγή στο αίμα δεν αντέχει.

Νίκος Αλέξης Ασλάνογλου, Νοσοκομείο εκστρατείας, 1972

Kiki Dimoula

 

                                                                                        Brassaï ,"the kiss"

For every kiss given, for each and every kiss,

one per cent consists of eternity

and all the rest of the risk to be the last one...


Kiki Dimoula


“    “    “   “   

Κάθε φιλί που δίνεται, μα κάθε ανεξαιρέτως,

ένα τοις εκατό αποτελείται από αιωνιότητα

κι όλο το άλλο από τον κίνδυνο να ’ναι το τελευταίο...


Κική Δημουλά

 

Nikiforos Vrettakos

 

                                                                                           Feng Chiang Jiang
Sleep

On top of the hill I ' ve made your bed with pine needles
and scattered  upon  them sunbeams
on top  I 've spread a smile for  your body to be at ease.

And I told time not to wake you.
Or , better, to wake you up as late as possible,
cause most of the time things happen just once
even if all days are alike and the sun eternal.

Nikiforos Vrettakos, The time and the river , 1957

z    z    z    z

Ύπνος  


Πάνω στο λόφο σού 'στρωσα πευκοβελόνες
κι έριξα πάνω τους αχτίδες ήλιου κι από πάνω
σου 'στρωσα ένα χαμόγελο να μην κόβεται το κορμί σου.

Κι είπα στο χρόνο να μη σε ξυπνήσει. 
Ή, πιο καλά, να σε ξυπνήσει όσο μπορούσε αργότερα,
γιατί πολλές φορές τα πράγματα γίνονται μια φορά
κι ας είναι οι μέρες όλες ίδιες και ο ήλιος αιώνιος.


Νικηφόρος Βρεττάκος,  Ο χρόνος και το ποτάμι (1957)

Philippos Aggelis

                                                                   Vangelis Rinas

If someone has reached the marrow of love,


he has learned that the other one does not leave,


he is always there…




Philippos Aggelis

{    {   {    {  {    

Αν έφτασε κανείς στο μεδούλι μιας αγάπης,

έχει μάθει πως ο άλλος δεν φεύγει,

είναι πάντα παρών.

Φίλιππος Ἀγγελῆς

Argyris Chionis

                                                                                         Daniel Gerhartz


      I am getting  drowned in a cup of coffee
      somebody is stirring  me abstracted
      he keeps stirring and stirring
      He doesn't see I cant dissolve
      to get me out so I can be saved


       Argyris Chionis

|    |    |

   Πνίγομαι μέσα σε μια κούπα καφέ
   κάποιος με ανακατεύει αφηρημένος
   μ 'ανακατεύει μ'ανακατεύει.
  Δε βλέπει που δεν λιώνω
  να με βγάλει να σωθώ.

  Αργύρης Χιόνης

       

Meskos Markos

                                                                      Alphonse Osbert , lyric poetry

Every poem begins with a title (if any).

The authentic poem has its before and its after for sure.

The present is claimed by  a bunch of suitors.


Markos Meskos, Advocacy of Poetry, 2015

{    {   {    {  {    

Kάθε ποίημα ξεκινάει από τον τίτλο (εάν έχει).

Το αυθεντικό ποίημα έχει το πριν και το μετά σίγουρα.

Το σήμερα διεκδικείται από ένα σωρό μνηστήρες.


Μάρκος Μέσκος, Συνηγορία Ποιήσεως , Εκδ. Κίχλη 2015

Angeliki Lalou

                                     Photo A. Lalou

Every night

I throw my heart to the sea

every dawn

I find it on the sand

a stone

washed ashore by the wave

I clean it from the seeweeds

I wash it from the seasalt

I engrave stories on top

and carry it for a while

in my pockets 

since you refused it

and gave it back to me

till it gets dark again

to throw it back to the sea

a recurrent sacrifice

with the hope it's all over one day

and my offer is accepted

by keeping my heart

in your seabottom

among seashells

and other human wrecks

 

Angeliki Lalou

 

 

z    z    z    z

 

 

Κάθε βράδυ

ρίχνω την καρδιά μου

στη θάλασσα

κάθε αυγή

τη βρίσκω στην άμμο

πέτρα που το κύμα

την ξέβρασε

την καθαρίζω από τα φύκια

την πλένω από το αλάτι

σκαλίζω πάνω της ιστορίες

για λίγες ώρες την κουβαλάω

στις τσέπες

από τότε που την αρνήθηκες

και μου την έδωσες πίσω

ώσπου να βραδιάσει ξανά

και να τη ρίξω πάλι στη θάλασσα

μια επαναλαμβανόμενη θυσία

με την ελπίδα να τελειώσει κάποτε

και να δεχτείς την προσφορά μου

κρατώντας την καρδιά μου στο βυθό σου

ανάμεσα σε κοχύλια 

και άλλα ανθρώπινα ναυάγια

 

Αγγελική   Λάλου

 

 

Charalambos Giannakopoulos

                                                                               Christos Bokoros , the essentials

In Eumaeus's hut

 

It's so nice over here, said Ulysses
drinking his sweet wine
eating the meat
offered by Eumaeus,


let it never be over that moment
when we sit and tell stories,
half false  half true,
and outside our door the dogs lay in the sun.

Charalambos Giannakopoulos (Letters to a very young poet)

Στην καλύβα του Εύμαιου 

Καλά είναι εδώ, είπε ο Οδυσσέας 
πίνοντας το γλυκό κρασί 
και τρώγοντας το κρέας  
που του πρόσφερε ο Εύμαιος, 


ποτέ να μην τελειώσει αυτή η στιγμή
που καθόμαστε και λέμε ιστορίες,
μισοψεύτικες μισοαληθινές, 
κι έξω απ' την πόρτα λιάζονται τα σκυλιά. 


Χαράλαμπος Γιαννακόπουλος  (Γράμματα σ' έναν πολύ νέο ποιητή ,εκδ. Πόλις).

Manolis Anagnostakis, chess

 

                                                                                           photo,   René Maltête

The chess

Come on let's play...

I 'll offer you my queen.

(She was once my favourite.

I have no favourite anymore)

I'll offer you my rooks

(I no longer shoot at my friends

they have  already been dead before me)

This king has never been mine.

And after all what shall I do with all these soldiers?

(They are moving forward, blind ,without even  a dream)

Everything, even my knights I will give you

I 'll only keep this crazy bishop

who knows how to cross only in one colour

striding from one end to the other

laughing in front of so many armours of yours

suddenly striking your lines

agitating your solid factions.


And this game has no ending.


Manolis Anagnostakis


Το Σκάκι

Έλα να παίξουμε.
Θα σου χαρίσω τη βασίλισσά μου.
( Ήταν για μένα μια φορά η αγαπημένη.
Τώρα δεν έχω πιά αγαπημένη )

Θα σου χαρίσω τους πύργους μου
( Τώρα πιά δεν πυροβολώ τους φίλους μου
Έχουν πεθάνει καιρό πριν από μένα )

Κι ο βασιλιάς αυτός δεν ήτανε ποτέ δικός μου.
Κι ύστερα τόσους στρατιώτες τι τους θέλω;
( Τραβάνε μπρός, τυφλοί, χωρίς καν όνειρα )

Όλα , και τα άλογά μου θα στα δώσω.
Μονάχα ετούτον τον τρελό μου θα κρατήσω.
Που ξέρει μόνο σ ένα χρώμα να πηγαίνει

Δρασκελώντας τη μια άκρη ως την άλλη
Γελώντας μπρός στις τόσες πανοπλίες σου
Μπαίνοντας μέσα στις γραμμές σου ξαφνικά
Αναστατώνοντας τις στέρεες παρατάξεις.


Κι αυτή δεν έχει τέλος η παρτίδα.


Μανόλης Αναγνωστάκης (1925-2005)